Bugün yeni bir şey daha öğrendim kendim için, belki de herkes için, bilmiyorum ama bana fayda sağlayacağı kesin bir şey.
Sabır (!)
Ve keza... Ve meğerse...
Kazandığın, kaybettiğinin yanında, nar tanesi kadar bile değil. Sonra nefsime seslendim: - ne kazandın? -
Hiçbir şey. - Daha nereye kadar? - İndir nefsini alaşağı et sana bir faydası yoksa. - Düşünmekten aciz misin? - Beynini kullan. - Sana ne oluyor da küplere biniyorsun? - Ne için küplere biniyorsun?
Hiçbir şey. - Daha nereye kadar? - İndir nefsini alaşağı et sana bir faydası yoksa. - Düşünmekten aciz misin? - Beynini kullan. - Sana ne oluyor da küplere biniyorsun? - Ne için küplere biniyorsun?
Bir ara bir şey duymuştum, biri söylemişti: büyüklerden biri şöyle demiş; Mevla’m, ne kadar sabırlısın. Mevla’m, ne kadar sabırlısın ki seni inkâr ettikleri halde rahman (şefkat dolu, pek merhametli) oluyorsun, rızıklarından veriyorsun.
- İnanıyorum. - Kulunum. - Bunun bilincindeysem neden senin tavsiyene uymayayım ki. – Sabredin diyorsun, sabrettim. - Bilirim ki sen tavsiyelerin en güzelini verirsin…
Ey nefis istesen de istemesen de alaşağı (öldürüleceksin) edileceksin…
Sabır.
2008

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
UNUTMAYIN ÖFKE BİR YÜKTÜR.